Książki – co czytam. Certyfikacja – czy warto?

Na wstępie „krótkie” wprowadzenie – opis książki, którą męczyłem przez ostatnie ładnych „kilka” dni ;)

Co uważniejsi z czytelników zauważyli malutki widget po prawej stronie – „Obecnie czytam”. Właśnie wymieniła się w niej książka. Skończyłem czytać „CLR VIA C#” Richtera, zabieram się za „VISUAL C# 2005: THE BASE CLASS LIBRARY” Balena. Z tą książką powinno pójść łatwiej i szybciej niż z Richterem (takie mam wrażenie).

CLR VIA C# jest bardzo interesującą pozycją, którą polecam każdemu. Richter w dość swoisty sposób rozebrał na części pierwsze wszystko, z czym spotykamy się na co dzień. Pierwsza część jest mocno teoretyczna – operacja na otwartym sercu .NET, czyli CLR właśnie. Ciekawostki, ogólny zarys i założenia, które zapadają w pamięć i sporo rozjaśniają. Część „Working with types” – dość ciekawa. Nie zanudza, mimo, iż opisuje rzeczy oczywiste. „Designing parts” – wspaniałe kompendium dla każdego, kto programuje współdzielone komponenty lub po prostu dąży do tego, by jego kod był zgodny ze standardem, skalowalny, bezpieczny i zoptymalizowany. 70 stron czyta się z miłym odczuciem, że nareszcie ktoś uporządkował to nad czym zawsze zastanawiałem się „czy robię to dobrze?”.

Dział „Essential types” również segreguje i porządkuje zagadnienia dotyczące rzeczy, z którymi spotykami się często. Praca z tekstem, typami enumerowanymi, tablicami, interfejsami, typami generycznymi – po lekturze staje się bardziej przewidywalna i pewna. Same przykłady są naprawdę w porządku. Prezentują często wiele aspektów poruszanego zagadnienia w przystępny sposób. Nie traktują czytelnika jako „niepełnosprytnego” wyjaśniając niepotrzebnie każdą linijkę – oby takie przykłady spotykać w każdej książce.

Sekcja „CLR Facilities” nie jest lekka ale jest niesamowicie przydatna. Świadomość istnienia i sposób działania Garbage Collectora, refleksje i operacje asynchroniczne – nie taki wilk straszny, jak go malują.

Książki tej (niemal 650 stron) nie da się przeczytać i zapamiętać wszystkiego. Nie raz jednak wracam do niej podczas codziennej pracy, utrwalając coś, co w danej chwili robię. Sama świadomość, że wiadomo gdzie zajrzeć aby uzyskać pewną podpowiedź czy wskazówkę jest komfortowa. Książka to kompendium, które zwraca uwagę na aspekty często traktowane w innych publikacjach po macoszemu lub wręcz pomijane. „Important notes” – przyciągają uwagę do pułapek, na których można się wyłożyć przy nieumiejętnym używaniu tego, co oferuje C#. Jednocześnie książkę czyta się przyjemnie. Liczne wzmianki o tym, że Microsoft (zdaniem autora) coś schrzanił i ma nadzieję, że naprawią to w następnej wersji przyprawiają o uśmiech i zwracają uwagę na to, że nikt nie jest nieomylny ;) Richter ma co prawda świra na punkcie thread safety, security, wydajności, zasięgu widoczności zmiennych, pieczętowania klas – i trochę tym zaraża ;) To w sumie jedyny zarzut do książki ;)

Jeden z przykładów, gdy sedno będzie krótsze niż wstęp ;) Po przeczytaniu „THE BCL” zastanawiam się nad połknięciem pozycji stricte „egzaminowej” i podejście do MCTS. Propozycja szefostwa i własne obserwacje to 70-536: Microsoft .NET Framework – Application Development Foundation. Ktoś z Was miał sposobność zdawać? Jak poszło? Jak się przygotowywaliście? Ile czasu Wam to zajęło? Może ktoś, tak jak ja, dopiero planuje? Czy według Was obecnie takie potwierdzenie umiejętności – poza własną satysfakcją – jest przydatne?

Zapraszam do dyskusji w komentarzach. Myślę, że pomoże to i mi rozwiać niektóre wątpliwości.
Jeśli ktoś chce podzielić się informacją o ciekawej książce (niekoniecznie w tematyce egzaminowej) – również chętnie zapoznam się z Waszym „co czytam”.

Podobne wpisy
Shallow copy a deep copy – klonowanie obiektu z MemberwiseClone oraz przy użyciu serializacji